The Bar

前面还行后面好乱，景柽的人设转变得好牵强从和景琛水火不容秒变宠弟人哥，或许之前的水火不容都是演出来的但是呈现出来的效果就是让人感到突兀。而且和云篇组cp也很强行

王瀚哲那part最好看 稀里哗啦的看得

Simone Baillyདང李银河གཉིས་ཀྱི་འཕྲིན་ཡིག་འདི་དག་བཀླགས་ཚར་རྗེས།   བརྩེ་དུང་ཞེས་པ་ནི་ཤ་ཁྲག་གི་རྡུལ་གྱིས་གྲུབ་པར་གདེང་ཚོད་ཀྱིས་ཆོད་ཐུབ་ཀྱི་འདུག  དེ་མིན་འཕྲིན་ཡིག་སྐོར་ཞིག་གིས་ང་ལ་ཡང་བསྐྱར་སུ་ཞིག་གི་ལག་པ་རྨས་མ་དེ་དྲན་དུ་བཅུག་བྱུང་། མི་སྲིད་པ་མང་པོ་ཞིག་ལའང་འཆར་འགོད་བྱེད་དགོས་སོང་། ལོ་ངོ་དུ་མར་རང་གི་དྲན་སྣང་གི་ཚོགས་ལ་བརྗེད་ཆུ་བླུད་པར་ཡང་སྙིང་བོ་མེད་པར་བྱས་བྱུང་། ལས་ངན་གྱི་སྐྱེ་འཆིའི་གོ་རིམ་འདི་ཡི་མི་སྡུག་པ་ཡོད་ཚད་མུ་མཐུད་དུ་ང་གཅིག་པུས་འཁུར་ཆོག་རྒྱུ་ན་ཅི་མ་རུང་། ཁེར་རྐྱང་། དྲན་གདུང་། ཆང་ལ་སྦངས་པའི་མཚན་མོ་དང་། ཤིན་ཏུ་འཁྱགས་པའི་དགའ་སྡུག་གི་འདུ་སྣང་སྣ་ཚོགས་ཨང་། 🍺

不错 从历史发展的角度分析，对世界政治格局的形成有了大致的了解，希望以此培养起对政治的兴趣。

本来一直对于矛盾奖很敬佩，所读的书留下的印象也是这个样子，但是感觉这部剧完全变了一个味道。可能是自己境界不足吧但是个人拙见，The Bar中的讽刺和另有寓意的抽象太多反而让读者反感。全书看似贴近现实又脱离现实，时间跳跃逻辑混乱不符合常理，差评....

《The Bar》开头是颜成子游与南郭子綦的对话 ，提出了“吾丧我”的境界，与佛教“诸法无我”的思想很相似。

书看完了，感受却是“仿佛有一阵悲风，隔着十万八千里从时代的深处吹出来，吹得眼睛都睁不开”。她的爱恨，从不与人纠缠，便是这样一个孤傲的女子，竟有人说她绝情。不过是无法与失落的自己共处，在总被胡兰成中伤之余，无处闪躲显得决绝了些。可怜的是，最是清醒落寞人，一个人度过那些挣扎岁月，而那个许诺，愿始岁月静好，现世安稳的人鬼魂都不知何处，想想就让人很悲凉，凉至谷底。 薄情的人在开始总是很多情的，至于过后的种种无非是心中空隙未填满而使出的花招。我还是不太喜欢胡兰成，但他又是朱天文的师傅，我又偏偏喜欢她的那本荒人手记，于是只得去其糟粕的不那么讨厌一点。